Moorslede, de gemeente van wielermanager Patrick Lefevere en van Pater Lievens, telt zo’n 11000 inwoners en is strategisch gelegen in de driehoek Roeselare-Kortrijk-Ieper. Het is eveneens de thuisbasis van de Velodroomvrienden, die er vandaag vanuit de ruime zaal De Bunder voor de eerste keer hun kersttocht organiseren.
In de zaal heerst er een gezellige sfeer, er klinkt aangepaste kerstmuziek uit de boxen en de Kerstman is aanwezig. Ik schrijf me voor de
Bij het buitenstappen van de zaal worden we door de “ Santa Claus “ getrakteerd op een glaasje jenever. Bij deze vriestemperaturen meteen ideaal om het innerlijke op te warmen en er een stevige wandelpas op na te houden. Onze eerste lus van 7,5km zal ons richting Passendale brengen; waarbij we na het verlaten van het sportcentrum kunnen we genieten van de met rijm bedekte velden. Het uitzicht reikt tot voorbij Passendale; samen met het zonnetje zorgt dit voor een prachtig schouwspel.
Na ongeveer vierhonderd meter slaan we een mooie veldweg in; zowat alles is bedekt met een laag bevroren mist. We volgen geruime tijd deze golvende wegel, het is prachtig stappen in dit heerlijk winterdecor.
De ene prachtige veldwegel volgt de andere op, deze liggen er hard bevroren bij zodat het oppassen is dat we de voeten niet overslaan. Een kwartier later bereiken we de weg Moorslede-Passendale; we dwarsen deze onmiddellijk. De parcoursmeester breidt een vervolg aan de tot nu toe schitterende omloop. Unieke veldwegels worden afgewisseld met zeer rustige glooiende asfaltjes; steeds kunnen we genieten van een subliem uitzicht dat zich over de bevroren velden uitspreidt.
.
Ter hoogte van de kaasmakerij van Passendale neemt een gezellig mooi baantje ons verder op sleeptouw. In de verte zien we de wandelaars op een lint marcheren, steeds gaat het op en neer en ontdekken we mooie valleitjes. We stappen nu duidelijk opnieuw de richting van Moorslede uit. Reeds van ver zien we enerzijds de kloeke toren van de Sint-Martinuskerk en anderszijds het frêle torentje van het klooster Ter Bunderen. Vooraleer we voor een eerste keer kunnen rusten maken we nog een lusje over rustige wegen rond het sportcomplex.
De tweede lus van iets meer dan 7km zal ons ten zuiden van de gemeente brengen. We stappen richting centrum om vervolgens via een smalle doorsteek een nieuwbouwwijk te bereiken. Deze wijk is gelegen op de rand van de gemeente; de mensen die hier pas gebouwd hebben kunnen; net zoals ons; genieten van een prachtig uitzicht. De omloop voert ons opnieuw richting het centrum.
We lopen nu een halfuurtje tussen de huizen door; de ene wijk in, de andere uit. Na het dwarsen van een invalsweg bereiken we de Zandstraat, deze voert ons gelukkig opnieuw de open velden in, waarbij een reeks golvende kronkelende wegen wel ons ding zijn. De zon begint nu toch wat warmte af te geven zodat de witte omgeving snel zijn oorspronkelijke kleuren aanneemt. Na dit rustige intermezzo naderen we opnieuw de bebouwing van Moorslede om wat later voor de tweede keer De Bunder te bereiken.
De organisatie maakt uitgebreid reclame voor hun ‘Chocolademelk Speciaal’; dit vraagt om geproefd te worden. Deze warme drank aangevuld met een rijke scheut Amaretto en een nip uit de spuitbus smaakt voortreffelijk. Plots komt de Kerstman de zaal binnen, deze keer is hij vergezeld van de Dadizeelse belleman. Deze trakteren de aanwezigen opnieuw op een ‘goeie neut’. Mijn wandelgenote past zodat deze verslaggever goed opgewarmd vertrekt voor de laatste lus van vijf kilometer.
We lopen rond de kerk om bijna meteen het marktplein te dwarsen. Op deze plaats staat een standbeeld van pater Lieven; deze jezuïet was missionaris in India en wordt hier op gepaste wijze vereerd. Wat verder klimt een weg over de gronden van “De Vier Seizoenen”, dit is een bouwproject van sociale huisjes met dienstverlening; eigendom van het OCMW.
Even verder biedt de Diepstraat ons een mooi vergezicht richting Passendale. Dit straatje daalt sterk; even verder kunnen we duidelijk zien dat Moorslede op een heuvelkam is gelegen, alle huizen staan veel hoger dan waar we ons nu bevinden. Natuurlijk; als je daalt moet je opnieuw klimmen; dat doen we via een mooi baantje dat met populieren is afgezoomd.
Eventjes verder worden we door de Velodroomvrienden getrakteerd op een glaasje glühwein of fruitsap. Na dit in dankbaarheid aanvaard traktaat stappen we de laatste zeshonderd meter tot aan de startzaal.
We hebben hier in Moorslede een zeer aangename dag gehad, mede door het prachtige winterweer werd het een memorabele tocht. Velodroomvrienden; bedankt voor de goeie ontvangst en tot een volgende tocht.
[geschreven door Wim Verhelst]
BRON | Wandelgazette.be
