velodroomvrienden

Het was ijzig koud toen ik mij richting Moorslede begaf om er deel te nemen aan de Rode neuzentocht van de Velodroomvrienden . Temperaturen van min 5 à 6 graden aangevuld met een vlijmscherpe wind zorgden er voor dat er een flink pak rode neuzen te bespeuren waren op, jawel “ de Rode Neuzen Tocht “.

En toch was het reeds aardig druk in de vroege morgen in zaal “ De Bunder “ waar er ruime keuze was van verschillende afstanden. Voorzitter Frans Wydooghe was de man die post vatte aan de inschrijvingstafel en de vijfde en laatste spaarbon van de Velodroomtoertocht uitdeelde , wie genoeg gespaard had mocht een mooi pakket in ontvangst nemen.

Een zware verkoudheid en licht grieperig lag aan de basis dat wij verkozen de 12 km af te haspelen. Bij het verlaten van de startzaal liepen wij een eindje langs de drukke weg op Ieper om na een tijdje het winterslandschap binnen te trekken. De koude  ijzige wind sneed als messen in de wangen terwijl iedereen dik aangekleed was en flink doorstapte om warm te lopen. Een kleine asfaltweg slalomde door de kale en bevroren velden met hier en daar een mooie boerderij omkadert met knotwilgen in hun winterkleedje . Grote serres brachten een bewijs dat er hier veel aan groenten teelt gedaan wordt . Stilletjes aan begon het meer en meer heuvelachtig te worden en toen wij de Keibergstraat op liepen kregen wij prachtige vergezichten aangeboden over Moorslede en omgeving. Van hier af zouden wij een aaneenschakeling krijgen van uitgestrekte landbouwslagen, voor deze keer verhard ‘ en kleine asfaltwegen, op en af lopend door het open landschap met hier en daar een passage door een kleine gehuchtje , terwijl de opkomende zon voor een rode horrizon zorgde  . De bevroren aarde knorren prikten menigmaal door onze schoenzolen maar het was puur genieten van het prachtige winterlandschap . Opmerkelijk was wel dat er veel meer dan gewoonlijk wandelaars gekozen hadden voor de kortere afstand , de hevige kou zal daar zeker voor gezorgd hebben. Na enkele lichte heuveltjes overmeestert te hebben liepen wij stilaan richting onze rustpost in “ De Bunder “ waar een warme Chocoretta een welgekomen versnapering was , dit was een warme chocolademelk met een scheutje Ammareto erin .

Het tweede gedeelte zou een ware verkenning worden door het Pater Lievens Dorp , Moorsleden, in de volksmond meestal als “ Moorslé” uitgesproken.

Menige doorsteekpaadjes verbonden de omliggende woonwijken met elkaar telkens met  de toren van de Sint Martinuskerk in het vizier. Stilaan stapten wij richting het centrum tevens het dorp van wieler manager Patrick Lefévere. Op de grote Markt maakten wij kennis met het standbeeld van Constant Lievens op een paard , naar het schijnt verplaatste deze missionaris zich in India meestal per paard . In het centrum was het genieten van de nasfeer van Kerstmis en ook de Velodroomvrienden zorgden hier voor de verrassing door iedereen een glaasje warme glühwein aan te bieden  , zij die dit niet mochten kregen er een fruitsapje. Tot slot volgden wij nu een gedeelte van het Pater Lievens Wandelpad , doken zo de diepte in om langs een rustige asfaltweg stilletjes aan binnen te lopen.

Ondanks de vrieskou hebben wij genoten van deze winterse wandeling. De rustige wandelwegen aangevuld met een dorpsverkenning hebben ons Moorlede leren kennen. De Velodroomvrienden bezorgden ons een uitstekende startplaats, ruim, aangenaam en gezellig , waar wij als slot konden nagenieten bij zowel een warme of koud drankje, terwijl een stand met heerlijke pralines de aandacht trok van de zoete bekken .

De Velodroomvrienden hebben andermaal bewezen dat landelijk wandelen aangenaam kan zijn, vooral als men kan genieten van mooie vergezichten van op de lichte heuvels . In ieder geval kijken wij uit wat zij in 2009 op de kaart zullen zetten.

Neem eveneens een kijkje naar enkele sfeerbeelden omtrent deze ” Rode Neuzen tocht ” gebracht door Didier Reynaert